Skírnin
Skírnin er inntaka í kirkju Krists.
Foreldrar og guðfeðgin játa trúna fyrir hönd barns síns og gefa með því skuldbindingu um að ala það upp í kristinni trú. Um leið og barnið er skírt, er nafn þess nefnt og helgað með orði Guðs og bæninni. Við messu er skírt í upphafi messunnar (eftir upphafsbænina). Venjulega er sunginn skírnarsálmur. Ef þess er kostur, ættu báðir foreldrar svo og guðfeðgin að fylgja barninu að skírnarsánum. Höfuð skírnarbarns hvílir á vinstri handlegg þess sem heldur á því. Guðfeðgin eru að jafnaði tvö til þrjú. Þau eru valin úr hópi vina og vandamanna. Helst eiga þau að standa foreldrunum sem næst að aldri. Kirkjan færir barninu kerti að gjöf sem er tendrað við skírn og afhent í lok athafnar. Skírnarljósið er til merkis um hið kristna líf sem barnið hefur fæðst til við skírnarlaugina. Það vísar til orða Jesú Krists: “Ég er ljós heimsins, hver sem fylgir mér, mun ekki ganga í myrkri heldur hafa ljós lífsins”. (sbr. leiðbeiningar í sálmabók bls. 29) Söfnuður stendur undir trúarjátningu og skírninni sjálfri.
Skírnarfontur Digraneskirkju